به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد،‌ با آغاز موج جدید بارش و افت شدید دما، الیگودرز دوباره به نقطه تمرکز مدیریت بحران لرستان تبدیل شد. محورهای ارتباطی، یکی پس از دیگری زیر فشار برف و یخ از دسترس خارج شدند.

بخش وسیعی از مناطق روستایی، به‌ویژه در نواحی صعب‌العبور، از شبکه زمینی جدا شدند. این‌جا مسئله فقط تردد نبود؛ مسئله بقا بود. آذوقه، دارو، گرمایش، و در برخی موارد، جان کودکان و سالمندان.

منطقه زَلقی، با پراکندگی روستاها و وابستگی شدید به یک مسیر ارتباطی، به یکی از بحرانی‌ترین نقاط تبدیل شد. راه دسترسی زمینی، به‌دلیل حجم برف و کولاک، بسته شده بود. ماشین‌آلات راهداری، هرچند فعال، اما در برخی نقاط امکان پیشروی نداشتند. تصمیم، ناگزیر، از زمین به آسمان منتقل شد.

در همین نقطه، درخواست تأمین بالگرد مطرح شد؛ به‌عنوان تنها راه ممکن برای مناطق دورافتاده، صعب‌العبور، و روستاهایی که فاصله‌شان تا مرکز شهرستان زیاد بود و مسیرشان به محورهای اصلی کاملاً مسدود شده بود.

به گفته احمد فرشید، معاون امدادونجات جمعیت هلال‌احمر لرستان، از ساعات ابتدایی صبح تا نزدیک غروب، چندین سورتی پرواز در مناطق مختلف با هدف مشخص رساندن آذوقه، بررسی وضعیت روستا، اطمینان از سلامت ساکنان، و در صورت نیاز، آماده‌سازی برای امدادرسانی گسترده‌تر انجام شد.

به اعلام او این آذوقه‌ها، با مشارکت دستگاه‌های اجرایی، خیرین و حتی خود روستایی‌ها تأمین شد و در این عملیات، اولویت با مناطقی بود که هیچ امکان دسترسی زمینی نداشتند.

در کنار این عملیات، نیروهای زمینی نیز بیکار نماندند. راهداری در تلاش برای بازگشایی مسیرها بود تا به‌محض کاهش شدت بارش یا تثبیت شرایط، ارتباط زمینی برقرار شود. اما واقعیت زمستان الیگودرز این است: برف، زمان خودش را دارد و مدیریت بحران باید خود را با این زمان تطبیق دهد.

الیگودرز، در این روزها، فقط یک شهرستان برفی نیست؛ نمونه‌ای فشرده از زیست در اقلیم سخت است. جایی که یک راه دسترسی می‌تواند سرنوشت ده‌ها روستا را تعیین کند.

انتهای پیام/ 644/.