به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، انتشار فهرست اخیر منظم‌ترین نمایندگان مجلس، بیش از آنکه نمایش کارنامه مثبت برخی باشد، آینه‌ای از کاستی‌های نگران‌کننده دیگران است؛ آینه‌ای که این‌بار تصویر روشنی از جای خالی نمایندگان مناطق کردنشین در آن دیده می‌شود.

وقتی هیچ نامی از غرب کشور در فهرست انضباط پارلمانی دیده نمی‌شود، پرسش اصلی این است: آیا نمایندگی مردم، اولویتی فرعی شده یا نظم سیاسی برای برخی صرفاً یک توصیه تشریفاتی است؟

حضور منظم در مجلس، حداقل انتظار از کسی است که عنوان «وکیل ملت» را یدک می‌کشد. نماینده‌ای که حتی در ثبت حضورش نمره قبولی نمی‌گیرد، چگونه می‌خواهد در میدان قانون‌گذاری و نظارت، اثرگذار باشد؟

مردم مناطق کردنشین با رأی خود، نماینده‌ای را به خانه ملت می‌فرستند تا صدایشان باشد، نه تماشاگری خاموش در حاشیه تصمیم‌ها. صندلی خالی در صحن، یعنی غیبت صدای یک شهر، یک استان و یک مطالبه.

انضباط پارلمانی فقط یک شاخص آماری نیست؛ نشانه‌ای از جدیت، مسئولیت‌پذیری و احترام به رأی مردم است. بی‌نظمی در مجلس، بی‌احترامی مستقیم به موکلان است.

نمایندگان مناطق مرزی، بیش از دیگران باید حساسیت زمان را درک کنند. هر دقیقه تأخیر یا غیبت، در استانی همچون کردستان که با بیکاری، تورم، محرومیت و ضعف زیرساخت‌ها مواجه است، هزینه‌ای مضاعف دارد.

نمی‌توان پشت تریبون‌ها از عدالت منطقه‌ای گفت، اما در عمل از ابتدایی‌ترین ابزار تحقق آن یعنی حضور فعال، شانه خالی کرد. عدالت، با غیبت نماینده محقق نمی‌شود.

غیبت مکرر در جلسات علنی، به‌تدریج جایگاه نماینده را در معادلات مجلس تضعیف می‌کند. نماینده‌ای که دیده نمی‌شود، شنیده هم نخواهد شد. چانه‌زنی برای بودجه، دفاع از طرح‌ها و پیگیری مطالبات، نیازمند اعتبار سیاسی است و اعتبار سیاسی، بدون نظم و حضور مستمر شکل نمی‌گیرد.

مردم کردستان، کرمانشاه، ایلام و آذربایجان غربی، مطالبه‌گرند و آگاه. آن‌ها عملکرد نماینده را نه با وعده‌ها، بلکه با کارنامه حضور و اثرگذاری می‌سنجند. بی‌نظمی برخی نمایندگان، این شائبه را تقویت می‌کند که اولویت‌ها جایی بیرون از صحن مجلس تعریف شده است؛ جایی دور از دغدغه‌های مردم.

نمایندگی، شغل دوم یا عنوان افتخاری نیست؛ مسئولیتی تمام‌وقت است که هر روز و هر ساعت آن باید پاسخ‌گو باشد. وقتی فهرست‌های رسمی منتشر می‌شود و نام نمایندگان یک منطقه به ویژه استان کردستان در آن غایب است، این غیبت فقط متوجه فرد نیست؛ حیثیت نمایندگی یک جغرافیا زیر سؤال می‌رود.

نماینده‌ای که نظم ندارد، مطالبه‌گری‌اش هم جدی گرفته نمی‌شود. ساختار مجلس با بی‌انضباطی کنار نمی‌آید، حتی اگر شعارها پررنگ باشند. شفافیت آماری مجلس، فرصتی برای اصلاح است، نه توجیه. سکوت در برابر این داده‌ها، پاک‌کردن صورت مسئله است.

اگر نمایندگان مناطق کردنشین به ویژه استان کردستان خود را مدافع حقوق مردم می‌دانند، باید این دفاع را پیش از هر چیز با حضور مؤثر و منظم ثابت کنند. مردم از نماینده انتظار معجزه ندارند؛ اما انتظار دارند وقتی مجلس تشکیل می‌شود، نماینده‌شان آنجا باشد، نه در لیست غایبان!

بی‌تفاوتی به انضباط پارلمانی، خطرناک‌تر از آن است که ساده انگاشته شود؛ این بی‌تفاوتی به‌تدریج اعتماد عمومی را فرسایش می‌دهد. امروز، افکار عمومی عملکرد نمایندگان را با داده‌ها قضاوت می‌کند، نه با بیانیه‌ها، اضافه‌گویی‌ها و وعده‌ها. لیست‌ها حرف می‌زنند، حتی وقتی برخی ترجیح می‌دهند سکوت کنند.

نمایندگان مناطق کردنشین - استان کردستان باید بدانند: اگر ساعت حضورشان با زمان مطالبات مردم تنظیم نشود، فاصله میان وکیل و موکل عمیق‌تر خواهد شد. غیبت در لیست منظم‌ترین‌ها، یک اخطار رسمی است؛ اخطاری که اگر جدی گرفته نشود، در انتخابات بعدی به پاسخ مردم تبدیل خواهد شد. 

خبرنگار تسنیم در یادداشت و گزارشات بعدی عملکرد نمایندگان استان کردستان به تفکیک حوزه انتخابیه را از زبان کارشناسان و مردم بررسی و منعکس خواهد کرد.

انتهای پیام/481