به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، در گذر زمان بافت‌های قدیمی روستاها رها سازی شده است و با وجود مصالح با مقاومت بالاتر منازل جدید روستایی که مقاوم سازی نیز شده‌اند ساخته است.

خانه‌های قدیمی روستایی بیش‌تر از جنس خاک ساخته شده است به طوری که بعد از مخلوط سازی خاک، کاه، پشم  گوسفند و آب و سپس ورز چند ساعته ملاتی تقریبا محکم بدست می‌آمد که روستائیان با ایجاد گلوله‌هایی از این مخلوط که روی هم قرار می‌دادند اقدام به دیوار چینی می ‌کردند.

در برخی موارد برای در امان ماندن بنای خانه از رطوبت حاصل از باران٬ تا نیم متر از دیوارها با سنگ‌های جمع آوری شده از طبیعت ساخته می‌شد که البته بی تاثیر در مقاومت جزئی منزل نیز نبود.

سقف خانه‌ها نیز از چوب‌های تهیه شده از جنگل‌های موجود در روستا که بیش‌تر از نوع صنوبرهای قطور با مقاومت بالا بود ساخته می‌شد، گاها در برخی موارد همین خانه‌های کاه گلی به صورت دو طبقه احداث می‌شد که هم زیبایی خاص خود را داشت و هم می‌توانست در کنار هم زندگی کردن اعضای دو خانواده همانند پدر و پسر موثر باشد.

بیشتر روستاهای قدیمی برای این که بتوانند دسترسی سریع‌تر و بهتری به آب داشته باشند در کنار رودخانه‌ها و در نزدیکی چشمه آب احداث می ‌شدند تا در تامین آب قابل استفاده در فصول مختلف سال مشکلی نداشته باشند.

بنا به گفته مردمان قدیمی و مسن روستا٬ کوچه‌ها در زمان‌های گذشته تنگ ساخته می‌شد تا احیانا در زمان حضور و ورود افراد نااهل به روستا، دام ‌ها در امان باشند و مورد غارت قرار نگیرند همین امر موجب می‌شد تا در بیش‌تر خانه‌ها قسمتی از حیاط منزل به صورت زیرزمینی تحت عنوان زاغه حفر کنده شود، زاغه علاوه بر حفظ دام از حیوانات درنده، در زمان زمستان از سرما و تابستان از گرما محافظت کننده دام نیز بود.

با گذشت زمان روستاهای قدیمی کلا خالی از سکنه شده و بافت آن‌ها در حال تخریب است در حالی که این روستاها در دل خود دارای داستان‌های نهفته‌ای است که شاید هیچ وقت بازگو‌ نشده باشد و در گذر زمان به فراموشی سپرده شده باشد و می‌توان با ایجاد بوم‌گردی‌های مختلف نه تنها مانع از فرسایش تدریجی آنها شد بلکه به اشتغال منطقه نیز کمک شایانی کرد.

در ادامه تصاویری از بافت قدیمی و در حال نابودی روستایی از زنجان را مشاهده می‌کنید: 

انتهای پیام/7557/ز