حجت الاسلام محمدمهدی رجبی حفظ قرآن را از 10 سالگی شروع کرده و رتبه سوم مسابقات ملی دانشجویان در سال 1386، رتبه اول مسابقات حفظ قرآن در حوزه های علمیه در سال 1392، رتبه سوم مسابقات دارالقرآن امام علی (ع) در سال 1393، رتبه اول مسابقات سراسری سازمان اوقاف و امور خیریه در سال 1393 و رتبه اول مسابقات بین المللی قرآن کریم در جمهوری اسلامی ایران در سال جاری را در کارنامه قرآنی خود دارد. البته باید طلبگی او در حوزه علمیه آیت الله خویی در مشهد مقدس و تحصیل در سطح خارج فقه و اصول را هم به این کارنامه پربار دینی اضافه کرد.

رتبه اول رشته حفظ در سی و دومین مسابقات بین المللی قرآن کریم، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم؛ بهترین مدت زمان برای حفظ کل قرآن را حضور در دوره های حفظ سه ساله دانست و گفت: من هم حفظ قرآن را به طور پیوسته و مستمر انجام ندادم، یعنی هم درس می‌خواندم و هم قرآن را حفظ می‌کردم. در حال حاضر هم فکر می‌کنم بهترین کار این است که جوانان و نوجوانان درس را رها نکنند، بلکه در کنار تحصیل علم، قرآن را حفظ کنند.

رجبی تصریح کرد: اگر جوانان برنامه صحیح و منظمی داشته باشند می‌توانند به خوبی در مدت سه سال کل قرآن را حفظ کنند، در عین حال که از درس و مشغله‌ها و برنامه‌های دیگر زندگی هم فاصله نگرفته‌اند.

رتبه اول مسابقات بین المللی حفظ قرآن حضور در دوره‌های حفظ یک ساله را منوط به توانایی‌های خاص در افراد دانست و ادامه داد: برای شرکت در این دوره‌ها باید به شرایط روحی و جسمی فرد توجه شود. بعضی افراد آنقدر استعداد و توان جسمی خوبی دارند که می‌توانند در مدت یک سال بدون هیچ مشکلی حافظ کل قرآن شوند و حفظ آن‌ها هم در سطح خوبی انجام می‌شود. یعنی آیات به خوبی در ذهن شان نقش می‌بندد. حتی خودشان هم ابراز می‌کنند که با این کار، لطمه‌ای به سلامتی جسمی و روحی‌شان وارد نمی‌شود؛ در این صورت اشکالی ندارد.

وی افزود: باید توجه داشت که بعضی از اساتید درباره حفظ یک ساله نظر مثبتی ندارند، به خصوص اینکه اگر حفظ قرآن به سلامتی حافظ قرآن لطمه بزند، باید از این کار پرهیز کرد. درمجموع باید به شرایط فرد توجه شود تا درباره تعیین زمان حفظ قرآن نظر داده شود. هرچند که باور دارم بهترین مدت زمان حفظ قرآن، شرکت در دوره‌های سه ساله حفظ است.

رتبه اول مسابقات بین المللی قرآن کریم در رشته حفظ کل درباره سابقه فعالیت خود در این زمینه گفت: اولین بار تقریباً 10 ساله بودم که همراه پدرم به حرم مطهر امام رضا (ع) رفتیم و بعد از زیارت، به اتاقی به نام دار الحفاظ وارد شدیم. اتاق کوچکی که روبروی ضریح مطهر آن حضرت قرار داشت و حافظان قرآن در آن جا رفت و آمد داشتند. من هم اولین آیه‌های قرآن را در همان اتاق حفظ کردم. از آن زمان تا سال 1380 که وارد حوزه علمیه آیت الله خویی در مشهد مقدس شدم، ده جزء قرآن را حفظ بودم و تا سال سوم حوزه توانستم کل قرآن را حفظ کنم.

وی افزود: همراه با تحصیل در حوزه علمیه، قرآن را هم حفظ می‌کردم. این طور نبود که مدتی را فارغ از تحصیل و جدا از درس و بحث باشم و قرآن را حفظ کنم. بلکه حتی به یاد دارم که روزهایی را که از صبح تا ظهر در حوزه علمیه کلاس و درس داشتیم و من در فاصله بین کلاس‌ها که حدود یک ربع ساعت می‌شد، آیه‌های قرآن را حفظ می‌کردم. چون آنقدر مشتاق به این کار بودم که از هر فرصتی استفاده می‌کردم.

رجبی با بیان اینکه در خانواده او همه افراد با قرآن مأنوس هستند، اظهار داشت: من فرزند دوم خانواده هستم و سه برادر و یک خواهر دارم. هر چهار برادر حافظ قرآن هستیم؛ البته من و برادر سوم حافظ کل هستیم، برادر بزرگ‌ترم نزدیک به حفظ کل است و برادر کوچک‌ترم هم حدود دوازده جزء قرآن را حفظ است. خواهرم هم سوره هایی از قرآن را در حافظه دارد.

وی همچنین تصریح کرد: رقابت در کارهای قرآنی نه تنها بد نیست، بلکه خیلی هم خوب و پسندیده است. البته اعضای خانواده ما برای رقابت کردن وارد فعالیت‌های قرآنی نشدند. همه ما از سر علاقه قرآن را حفظ کردیم یا وارد عرصه قرائت و تفسیر شدیم.

رجبی با اذعان به نقش مهم و تاثیرگذار همسران برای انجام فعالیت‌های قرآنی، تصریح کرد: اگر همکاری‌ها و کمک‌های همسرم نبود نمی‌توانستم تا مرحله نهایی مسابقات قرآن پیش بروم و رتبه اول جهانی را کسب کنم. چون ما دو پسر خردسال هم داریم و طبیعی است که نگهداری و رسیدگی به آن‌ها زحمت زیادی می‌طلبد. همسرم بخش زیادی از مسئولیت‌ها را بر عهده گرفت تا من بتوانم به حفظ قرآن مشغول باشم و در جلسات و مسابقات گوناگون شرکت کنم.

وی ادامه داد: طبیعی است وقتی مرد خانه درگیر مساله‌ای باشد، خانواده هم درگیر همان موضوع می‌شود. همسرم هم در زمینه حفظ قرآن کمک زیادی به من کرده است. به عنوان مثال برای شرکت در مسابقات قرآن کریم لازم بود که هر روز مدت زیادی را به مرور حفظیات و برنامه‌های قرآنی اختصاص بدهم و او با سعه صدر خود من را در این مسیر نورانی همراهی کرد.

این حافظ قرآن کریم در ادامه بر لزوم عمل به آموزه های قرآن کریم و داشتن زندگی شاد و قرآنی تاکید کرد و گفت: لازمه مسلمان بودن این نیست که حتماً همه حافظ قرآن باشند. البته حفظ قرآن کار بسیار پسندیده‌ای است که برکت‌های بسیاری در زندگی دنیا و آخرت به همراه دارد. اما عامل بودن به قرآن نکته‌ای است که همه مسلمان‌ها باید به آن توجه داشته باشند و این کار هم منافاتی با تفریح و شوخی و خنده ندارد.

رجبی تصریح کرد: باور دارم که مسئله اخلاق هم از قرآن جدا نیست و اخلاق غیر قرآن معنا ندارد. چون حتی در روایات ائمه اطهار علیهم السلام تاکید شده که دستور زندگی را باید از قرآن درک کرد و به دست آورد و این نکته در سبک زندگی این بزرگان هم رعایت می‌شد.

وی افزود: عمل به دستورات قرآن مقصود اصلی از قرائت و حفظ آیات است و باید در آیات قرآن دقت کرد. به این دلیل که تمسک به قرآن، بهره بردن از ریسمان و حبلی است که انسان برای رهایی از چاه جهل و گمراهی به آن نیازمند است.

انتهای پیام/