داستان نویسی معاصر توجهی به مولفه‌های بومی ندارد

سعید تشکری در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در مشهد مقدس اظهار کرد: واقعیت این است که همواره به عنوان یک نویسنده‌ی خراسانی با خود این گونه گفته‌ام که باید شهرم مشهد را در آثارم به عنوان یک جغرافیا و هویت معرفی کنم.

وی با تأکید بر این که تا رابطه‌ای خلاقانه میان هنرمند و مسؤلان شکل نگیرد، نمی‌توان انتظار داشت تا مشکلات حوزه ادبیات داستانی برطرف شود، عنوان کرد: مسئولان ما باید به جای توصیه و تیتر کردن موضوعات و مسائل مرتبط با حوزه هنر، دغدغه‌های خود را با خود نویسندگان در یک اتاق فکر در میان بگذارند و برای بهبود شرایط از نظرات آنها استفاده کنند.

این رمان نویس مشهدی توانایی ادبیات داستانی را برای معرفی هویت مشهد مورد تأکید ویژه قرار داد و افزود: این امر تنها توسط ادبیات و هنر محقق می‌شود. رمان انقلاب نیز از جمله مواردی است که باید به آن پرداخت تا بتوانیم رویدادهای تاریخی این شهر را در جریان انقلاب اسلامی را برای نسل‌های بعدی روایت کنیم.

تشکری با اشاره به اینکه ادبیات پوسته‌های نازک را کنار می‌زند تا به مطالب مهم‌تری بپردازد، خاطرنشان کرد: مسئولان باید خلاق باشند و با پشتیبانی از ادبیات داستانی زوایای فرهنگی مشهد را به عنوان پایتخت معنوی کشور آشکار کنند.

این رمان نویس مشهدی اظهار کرد: در مشهد و سایر شهرستان‌ها جداسازی هنرمندان ادبیات داستانی از دیگر شاخه‌های هنری کار ثوابی نیست، معمولاً همه‌ هم نسلان هنرمند من، در یک سیستم فرهنگی و متعهدانه  فعالیت می‌کنند.

تشکری از وجود دو جریان عمده در ادبیات و هنر یاد کرد و در این‌باره گفت: خرده فرهنگ و کلان فرهنگ دو جریان عمده در ادبیات و هنر هستند که باید به این دو حوزه به طور جدی بپردازیم.

وی تصریح کرد: بومی نویسی امروز یک امر مطرود در ادبیات فارسی است. من در آثارم، نگاهم به مشهد دیدگاه بومی نویسی نیست و احساس می‌کنم فرهیختگی و طهارتی که باید این شهر را فراگیرد وارد ادبیات نشده است و من تلاش کرده‌ام با این ایده، آثارم را بوجود آورم تا مخاطبانم، به ویژه شهروندان مشهدی احساس غرور کنند که نویسنده‌ای با هویت مشهد، از آنها و برای آنها می‌نویسد و مخاطب ملی با خواندن آنها دیدگاهش به هویت شهری مشهد در ادوار مختلف، تغییر یابد.

این رمان نویس مشهدی گفت: تکنیک‌های داستانی و معاصر را همیشه در رمان‌هایم به کار برده‌ام که اصلاً نویسنده اگر با دو بالِ تکنیک و محتوا تواماً حرکت نکند، نمی‌تواند به ساخت و سازی ویژه و تأثیرگذار دست یابد، گواهش برگزیده شدن سه دوره‌ کتاب سال رمان "بار باران" است.

وی بیان کرد: نوع کار از ابتدا برای من مشخص بوده است و همیشه از امام رضا (ع) خواسته‌ام تا خود این توانایی و قدرت را به من بدهند تا خادمی باشم که کارم داستان نویسی است.

تشکری با تأکید بر این که مشهد شهری ملی است و نویسنده مشهدی نیز باید نویسنده‌ای ملی و معاصر باشد تصریح کرد: استاندارد بودن سطح علمی این گونه نوشتن باید مورد حمایت و توجه بیشتر مسئولان قرار بگیرد. هنر داستان نویسی، یگانه هنری است که جهانی را عرضه می‌کند تا معنویت در اندیشه به صورت مکتوب در اذهان بماند و ما در این باره، هنوز خیلی کارهایِ نکرده و عقب افتاده داریم.

انتهای پیام/ آ