حسن فیروزشاهیان، فعال سیاسی خراسان رضوی، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم از مشهد با اشاره به جنگ اخیر 12 روزه و ادامه درگیریها در جبهه مقاومت (جنگ رمضانی) گفت: دوره سکوت نسبی نظامی به دستور فرماندهی معظم کل قوا، یک فرصت راهبردی برای ایجاد ابهام در محاسبات دشمن است تا در موقعیت ضعف و بلاتکلیفی قرار گیرد.
وی با انتقاد شدید از عملکرد سازمانهای بینالمللی و مدعیان حقوق بشر گفت: در این جنگ به طور قطع برای همه اندیشمندان سیاسی و حقوقی مسجل شد که قواعد و رویههای حقوق بینالملل برای قدرتهای بزرگ هیچ ارزشی ندارد و کسانی که سازمانهایی مثل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و معاهده NPT را ایجاد کردند، خودشان ذرهای به آن پایبند نیستند.
این فعال سیاسی با اشاره به بیاعتباری قواعد حقوق بینالملل در برابر جنایات غرب و رژیم صهیونیستی، خروج از معاهده NPT یا حداقل تعلیق عضویت ایران را به عنوان یک کارت بازی جدید برای خنثیسازی فشارها و استیفای حقوق ملت ایران ضروری دانست و بر افزایش اهرمهای فشار اقتصادی از جمله استفاده هوشمندانه از تنگه هرمز و حمایت از اقدام سومالی تأکید کرد.
فیروزشاهیان با اشاره به حمله به تاسیسات هستهای ایران عراق و تهدیدات علیه تاسیسات اصفهان و قم خاطرنشان کرد: طبق قوانین جهانی، حمله به تاسیسات هستهای کشورهای عضو NPT ممنوع است، اما آمریکا و رژیم صهیونیستی بدون توجه به تبعات زیستمحیطی آن، به راحتی اقدام به تهدید و حمله میکنند.
این فعال سیاسی با طرح یک سوال کلیدی افزود: ما سالهاست قسط عضویت در سازمانهای بینالمللی را میپردازیم و محدودیتهای حقوقی را میپذیریم، ولی هر موقع بخواهیم وام منافع ملی خود را دریافت کنیم، میگویند حساب شما مسدود و تحریم است. این نظم نوین جهانی خندهدار است. سوال اینجاست: در این شرایط چه کنیم؟
افزایش کارتهای بازی و لزوم خروج از NPT
فیروزشاهیان در پاسخ به این سوال، بر ضرورت افزایش کارتهای بازی جمهوری اسلامی ایران تأکید کرد و گفت: اما تا امروز دو کارت اصلی داشتهایم؛ تنگه هرمز و قدرت موشکی. ولی باید کارتهای جدیدی طراحی کنیم. یکی از مهمترین این کارتها، تهدید به خروج از معاهده انپیتی (NPT) است.
وی افزود: مطالبه خروج از NPT که توسط برخی نخبگان، نمایندگان مجلس و مسئولان سابق مطرح شده باید به گوش مسئولان برسد. ما نیازی به ماندن در معاهدهای نداریم که هم محدودیتهای آن را میپذیریم و هم از مزایای آن محروم هستیم. حداقل باید عضویت ایران در آن به حالت تعلیق درآید تا زمانی که رژیم صهیونیستی زیر چتر آن قرار گیرد.
این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: این به معنای قصد ساخت بمب اتم نیست، بلکه به معنای استفاده از ابزار تهدید برای احقاق حقوقی است که غرب آن را نادیده میگیرد. مگر ما امروز در NPT هستیم که جلوی حملات اسرائیل گرفته میشود؟ نه تنها گرفته نمیشود، بلکه بهانه آنها هم «نگرانی از بمبسازی ایران» است. پس چرا باید دست خودمان را ببندیم؟
بازخوانی اهمیت تنگه هرمز و الگوبرداری از سومالی
فیروزشاهیان با اشاره به کارت بازی تنگه هرمز گفت: مدیریت هوشمندانه تنگه هرمز برگ برنده ایران است لذا یک پنجم انرژی جهان از این تنگه عبور میکند و با همین ابزار میتوان قیمت بنزین در اروپا و بیمه کشتیها را جهش داد و غرب را به زانو درآورد.
وی با تأکید بر حمایت از اقدام اخیر سومالی در منع تردد کشتیهای اسرائیلی در تنگه بابالمندب، افزود: سومالی در پاسخ به اقدام تجزیهطلبانه اسرائیل، این گام را برداشته است. ایران باید به صراحت از این اقدام حمایت کند. این همان افزایش کارتهای بازی است. چرا نباید چنین اهرمهایی را در یمن و سایر نقاط نیز فعال کنیم؟
سیاست ابهام راهبردی و تحلیل آتشبس
این فعال سیاسی در پاسخ به سوالی درباره وضعیت آتشبس اظهار داشت: ما در یک دوره سکوت نظامی و ابهام راهبردی قرار داریم که به دستور شورای عالی امنیت ملی مدیریت میشود. این ابهام باعث سردرگمی دشمن شده است. آمریکا نمیداند که آیا ما آتشبس را تمدید میکنیم، به توافق میرسیم یا با یک غافلگیری، حملات را از سر میگیریم. ابتکار عمل در دست ماست و نباید آن را با اعلام موضع زودهنگام از دست بدهیم.
وی در پایان خاطرنشان کرد: هزینه صلح ضعیف و "نه جنگ و نه صلح" از هزینه یک جنگ مردانه بیشتر است. باید جنگی را تمام کنیم که بازدارندگی سیساله ایجاد کند، همانطور که بعد از دفاع مقدس، هیچ کشوری جرأت حمله به ایران را پیدا نکرد. وظیفه نخبگان امروز پیگیری مطالبه عمومی برای طراحی کارتهای بازی جدید و فشار حداکثری بر رژیم صهیونیستی و آمریکاست.
انتهای پیام/282