به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، باز امروز چهارشنبه است و من از دور، رو به‌سمت مشهدالرضا(ع)، دلم را راهی می‌کنم؛ سلام بر تو ای امام مهربانی‌ها، ای آقای غریب اما آشناتر از جان…

از همین فاصله‌ها، از میان کوچه‌های دلتنگی، از پشت پنجره‌ای که رو به گنبد طلایی‌ات باز نمی‌شود، آرام زیر لب می‌گویم؛ السلام علیک یا علی‌بن موسی الرضا…

امروز چهارشنبه است و دلم باز امام‌رضایی‌تر از هر روز هفته و دلتنگ‌تر از هر ساعت 8 عاشقانه‌ای است. از پشت پنجره‌ای که رو به گنبدت باز نمی‌شود عکس گنبد طلایی‌ات را میان دستانم نظاره می‌کنم و تجسم می‌کنم تمام راه‌های رفته و نرفته‌ای که به گنبدت ختم می‌شود.

ماه مبارک رمضان آمده است و آوای قرآن در خانه‌ها پیچیده است و نوای «ربنا» دل‌ هر عاشقی را می‌لرزاند و اشک زائران  با زمزمه دعا درآمیخته می‌شود.

می‌گویند وقت افطار، وقتی آسمان سرخ می‌شود، بال ملائک بر فراز گنبد منورت سایه می‌اندازد و عطر دعا، از حرم تو تا دل‌های دوردست می‌رسد…

شاید همین است که هر وقت نامت می‌آید، دلم بی‌قرار می‌شود، چشم‌هایم خیس می‌شود و بغضم بی‌اجازه می‌شکند؛ یا امام رضا، چهارشنبه‌ها انگار دلتنگی بیشتر است…

انگار دل، راه‌بلد است و خودش را تا صحن انقلاب می‌رساند، کنار پنجره فولاد می‌ایستد و آرام اشک می‌ریزد…

من اما از دور سلام می‌دهم…

از جایی که فاصله دارد، از دلی که گرفته است، از چشمی که آرزوی دیدن گنبد طلایی‌ات را در سحرهای رمضان دارد…

یا ضامن آهو، دست دلم را بگیر…

بگذار در این ماه میهمانی خدا، روزه‌ام فقط گرسنگی نباشد، دلم پاک شود و نگاهم روشن و سهمم از رمضان یک قدم نزدیک‌تر شدن به تو باشد…

امروز اگر نسیمی از سمت حرم وزید، بدان که دلم را با خودش آورده؛ قبولش کن آقا…

به تو از دور سلام… .

انتهای پیام/282+