به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، پرونده اپستین بازنماییِ یک «ساختار اطلاعاتی ـ آیینیِ چندلایه» است که در خدمت اهداف کلان هژمونی جهانی قرار دارد.

اپستین بخشی از شبکه «کیوانان» بود که از آیین‌های غیبی، بی‌انضباطیِ اخلاقی سازمان‌یافته، به‌عنوان ابزار تثبیت سلطه استفاده می‌کند.

جزیره اپستین بر اساس جهت‌های جغرافیایی «چهار شاهزاده جهنم» طراحی شده است؛ در مهندسی آیین‌های قدرت، «معماری فضایی» ابزاری برای پیوند دنیای مادی به مفاهیم متافیزیکی و غیبی است.

این سازه در بالاترین نقطه جزیره، به‌عنوان مرکز ثقل مناسک عمل می‌کرد. معماری این سازه با چهار جهت اصلی و حکمرانان جهنم هماهنگ است. سازه به‌دلیل وجود شبکه پیچیده‌ای از تونل‌ها و طبقات زیرزمینی در قله کوه بنا شده است، مکانی که در آن قدرت و وحشت با هم گره می‌خورند.

این معماری کالبدی، بستری برای اجرای مناسکی است که ریشه در تاریک‌ترین اندیشه‌های قرن بیستم دارد.

رفتار نخبگان در شبکه اپستین بر اساس پروتکل‌های عملیاتی برگرفته از ایدئولوژی‌های مخفی، به‌ویژه آثار آلیستر کراولی (جادوگر انگلیسی)، شکل گرفته است.

اپستین از این فضا نه‌فقط برای لذت، بلکه به‌عنوان ابزاری جهت «فروپاشی روانی سوژه‌ها» استفاده می‌کرد تا آن‌ها را برای باج‌گیری و کنترل اطلاعاتی آماده سازد. بازتولید این سنت در «جزیره گناه» از طریق شبکه قاچاق کودکان، شکلی مدرن و وحشتناک به این آیین باستانی بخشیده است.

اعمال اپستین، افشای چهره آزادی به‌سبک غربی بود؛ فضایی برای هم‌جنس‌گرایی، قتل جنین و آموزش‌های جنسی بی‌بندوبار یعنی ابزارهای شیطان برای تسلط بر انسان.

انتهای پیام/+