به گزارش «یافا ذیب»، خبرنگار تسنیم در کرانه باختری، در یکی از بزرگترین امواج کوچ اجباری سال‌های اخیر در کرانه باختری اردوگاه جنین از زمان آغاز کارزار نظامی ارتش رژیم صهیونیستی در این منطقه، شاهد تخریب بسیاری از منازل و سکونت‌گاه‌های خانواده‌های فلسطینی است که به زور مجبور به تحمل رنج آوارگی شده‌اند.

براساس داده‌های میدانی در جریان کارزار اخیر صهیونیست‌ها علیه هسته‌های جوانان مقاومت در کرانه باختری بیش از 600 خانه شهروندان فلسطینی به طور کامل ویران شد. علاوه بر این هزار واحد مسکونی دیگر هم علی رغم آسیب جزئی تقریبا غیرقابل سکونت شده‌اند. این مساله منجر به آوارگی اجباری بیش از 25 هزار نفر از اهالی اردوگاه شده که بین مراکز اسکان آوارگان و منازل موقت توزیع شده‌اند.

با وجود تقلای برخی از خانواده‌ها برای بازگشت به اردوگاه، اشغالگران اسرائیلی با احداث خاکریز و موانع در تمام ورودی‌های اردوگاه جنین، سد راه آنها شده‌اند، اتفاقی که باعث شده صدها خانواده برای ماه‌های متوالی بی‌خانمان شوند. این اردوگاه همچنان برای ساکنانش منطقه‌ای ممنوعه به شمار می‌آید که تحت اشراف نظامی کامل اسرائیل است

«عمر عساف» فعال سیاسی با اشاره به مشاهدات اخیرش از وضعیت سه اردوگاه فلسطینی در شمال کرانه باختری از جمله جنین می‌گوید: به نظرم فضای حاکم بر اردوگاه‌ها وحشتناک است. این وضعیت از یک سو به منزله ادامه و گسترش همان روندی است که در نوار غزه اتفاق افتاد و از سوی دیگر، در چارچوب طرح و نقشه‌ای از پیش تعیین شده قلمداد می‌شود که هدف آن پاک کردن صورت مساله سرنوشت آوارگان فلسطینی است.

در این بین وضعیت حاکم بر اردوگاه جنین شاهدی بر این امر است. «فادی وشاحی»، جوان فلسطینی یکی از آوارگان اردوگاه جنین است که پس از تخریب خانه‌‌اش به زور آواره شد و این روزها به اجبار در حال زندگی کردن در داخل یک کانکس 36 متری است.

در حال حاضر زندگی موقتی به دور از محله‌ای که در آن متولد شده و به دور از خاطراتی که دیگر حتی اجازه نزدیک شدن به آنها را ندارد، به او تحمیل شده است

وی در تشریح آخرین وضعیتش پس از اخراج از خانه‌اش می‌گوید: ما در حال حاضر در یک کانکس زندگی می‌کنیم. بیش از یک سال از کوچ اجباری از خانه‌مان می‌گذرد. همه خانواده‌های فلسطینی ساکن اردوگاه جنین این شرایط سخت را پشت سر گذاشتند؛ همه از اینجا رانده و از آنجا آواره شدند.

او با بیان وضعیت دیگر خانواده‌های بی‌خانمان می‌گوید: کسانی که حاضر به زندگی در کانکس نشده‌اند به منازل استیجاری روی آورده‌اند و کسانی که در منزل اجاره‌ای زندگی نمی‌کند، در پادگان‌ها شب را به روز می‌رسانند و فشار ناشی از مساحت کوچک خانه‌ها را تحمل می‌کنند.

در فاصله اندکی از فادی وشاحی، مرد جوان دیگری به نام «احمد حواشین»، با حسرت به اردوگاهی که از آن بیرون رانده شده می نگرد. او که یکی دیگر از اهالی اردوگاه جنین است، نمی‌تواند خشم و عصبانیت‌اش را از اشغالگری صهیونیست‌ها پنهان سازد و به خبرنگار تسنیم می‌گوید: نمی‌توانم احساساتم را توصیف کنم. احساس می‌کنم در حق من ظلم شده است.

احمد در بیان احساسش از مصیبت آوارگی می‌گوید: راستش را بخواهید، هیچ کلمه‌ای برای توصیف این حس وجود ندارد؛ حسی شبیه به مرگ است. شما تنها در فاصله چند صد متری از خانه خود هستید، اما می‌دانی که فرد دیگری جای تو در خانه ات زندگی می‌کند، روی تخت تو می‌خوابد، در خانه‌ات لم داده و تو را به زور از خانه ات بیرون کرده است.

این شهروند فلسطینی که نمی‌تواند تعلق خاطر خود نسبت به زادگاهش را پنهان سازد می افزاید: اردوگاه جنین، در درجه اول حامل یک تاریخ است. جنین، اردوگاهی پر از رخدادها و لحظات تاریخی است و در این بین صهیونیست‌ها سعی دارند این منطقه را از جغرافیا حذف کنند و خانه‌های فلسطینیان را ویران کنند و جاده‌های جدیدی در آن احداث کنند؛ اما به خواست خدا، علی‌رغم شرایط دشوار، تاریخ و اردوگاه جنین همچنان در قلب و ذهن ما زنده باقی خواهد ماند.

در اردوگاه جنین، اهالی در تلاشند تا به خانه‌های ویران شده خود برسند، اما اشغالگران اسرائیلی مانع آنها می‌شوند و این اردوگاه همچنان برای ساکنانش منطقه‌ای ممنوعه به حساب می‌آید.

انتهای پیام/